Zaprzeczenie ojcostwa. W polskim prawie obowiązuje zasada domniemania ojcostwa, według której mąż matki zostaje uznany za ojca, jeżeli dziecko urodzi się w czasie trwania małżeństwa lub 300 dni od jego ustania. Domniemanie to może zostać obalone w postępowaniu sądowym o zaprzeczenie ojcostwa.
Jest to ważne ze względu na to, że konsekwencje domniemania ojcostwa aktualnego męża są istotne ze względu na to, iż to domniemany ojciec, a nie ten faktyczny może przekazać nazwisko dziecku, będzie on także sprawować władze rodzicielską nad dzieckiem i to on będzie także obciążony obowiązkiem alimentacyjnym.
Uprawnionym do wytoczenia powództwo jest mąż matki i matka w terminie do 6 miesięcy po narodzinach dziecka, a także dziecko po osiągnięciu pełnoletności, ale nie później niż do 21 roku życia. Prokurator natomiast może wnieść powództwo o zaprzeczenie ojcostwa w dowolnym terminie od urodzenia dziecka. Warto zaznaczyć, że mężczyzna nie może wystąpić o zaprzeczenie ojcostwa w stosunku do pełnoletniego dziecka lub po jego śmierci. Niemożliwe jest też wystąpienie o zaprzeczenie ojcostwa w przypadku poczęcia za pomocą zabiegu medycznego, jeśli mąż matki wyraził na to zgodę.
Dowód z badania DNA. Powód w sprawie o zaprzeczenie ojcostwa obowiązany jest udowodnić, że faktycznym ojcem dziecka jest kto inny. Najpewniejszym dowodem w tej sprawie jest wynik testu genetycznego na ojcostwo.